Het Ridderspektakel

Zondag 18 september, het Ridderspektakel in Dordrecht. Een dag vol ridders, oude ambachten en paardegevechten. Het weer zag er voor/door het oog van de deskundigen niet al te fraai uit voor deze zondag. Veel regen en onweer met hagel stond op hun program. Dat hield in dat wij het wat kalmer aan deden om te vertrekken, nadat ik eerst de diverse weer programmas had bekeken via internet. Daaruit bleek dat het tot ongeveer 12:00 uur zou regenen en de rest van de dag een heel enkel buitje nopg kon volgen, en dat kwam uit.

Bij het betreden van het terrein naast de Sterrenwacht werden we (Riek en ik) geconfronteerd met een kleine 20 kinderen, die een opleiding volgden op de Ridderschool. Aan de ene zijde de blauwe groep en aan de overkant de rode klas. Waar het vooral om ging (zo kwam het over) was om hard te schreeuwen om zo je tegenstander de schrik in het lijf te jagen. En ondertussen viel er wat regen, maar er was voldoende (het was niet zo druk) schuil gelegenheid.

Oude ambachten (voor vrouwen)
In een vrij open tent was een dame aan het werk om (in kleding van ongeveer 1400) boven een houtvuur eten te bereiden in de vorm van broodjes bakken in een soort koekenpan op een houtvuur en daarnaast hing in een driepoot een pan ook boven het vuur met een houten deksel, zal wel een soepje zijn geweest, want er werd verteld dat Columbus nog niet uit Amerika was gekomen en zij dus de aardappel nog niet kenden.

Dan een tentje ernaast een vrouw aan een weefgetouw (met schering en inslag) welke met grijze wol een lap aan het weven was. Ze gebruikte geen schuitje, want ook die was nog niet uitgevonden. Ze gebruikte een lat waar de wol op gewonden is en deze heen en weer gaat. Na het weven wordt (vaak) de wol met de hand en olijfolie zeep veel gekneed en ingesmeerd om zo de lap te laten vervilten en welke dan ook water afstotend is. In een tent er naast was ook een vrouw bezig met het weven van een soort band op een klein soort weeggetouw en ze deed ook aan karton weven, wat vele malen moeilijker schijnt te zijn, maar er dan ook meer patronen in kan maken. Deze band is enorm sterk en kan gebruikt worden als een los ceintuur of als leidsels bij een span van paard en wagen.

Familie portret
Dan word ik aangesproken door een heer, of ik met zijn toestel een familie portret wil maken dan kon hij er zelf ook bij staan, dat kon ik niet weigeren dus . . . maar het had heel wat voeten in aarde eer alle ridders hun harnas en/of malienkolder aan hadden. Gemiddeld weegt zo'n uitrusting ongeveer 25 kg, maar met hulp van de diverse dames kwam het allemaal weer goed en zo kon ik voor ons dus ook een fraaie foto maken voor de repo. Even later kwam een jongetje van de ridderschool om het geleerde in de praktijk te brengen hetgeen hem achteraf tegenviel om een echte ridder te kunnen verslaan.

Roofvogels
Op een steenworp afstand was een demonstratie met roofvogels van o.a. een valk, havik en uilen. Wat enkele mensen met afschuw zagen dat deze vogels hun prooi/eten bestond uit 1dags kuikens (die waren al dood). Ook bestond de mogelijkheid om met een roofvogel op de foto te gaan dat kon ook in een ridder uitrusting en desnoods in een schandblok.

Uiensoep e.d.
Ook hier weer boven een houtvuur een pan aan een 3 poot hangend met er naast op een leisteen werden platte (zoete) broodjes gebakken en als aan het einde van de middag de soep goed gaar was dan werd er op elk broodje een ei gebakken, opgerold (bestek bestond niet (?)) en zo opgegeten.

De smidse en de BBQ
Twee smederijen waren er te bewonderen waar op een ambachtelijke manier (als het ijzer heet is) de vele artikelen werden gesmeed welke ook te koop waren met o.a. een handgreep voor op een kist of deur en een armband voor je bovenarm en een sortering (div. maten) vierkante gesmede spijkers (nagels) de z.g. BOLT. De gigantische BBQ was ook weer aanwezig welke ook er bij was tijdens het Keltfest in juni.

Ridderspektakel te paard en te voet
Om 15:00 uur begon in de arena het uiteindelijke spektakel tussen twee ridders te paard. In het verleden zou dit zijn gegaan om de gunsten van een jonkvrouw waarom geduelleerd moest worden. De dame in kwestie kon dan als ze het naar het haar zin te grof vond worden c.q. te bloederig, het duel laten stoppen.

De ene ridder op een zwart paard (de ridder/burgemeester van Brugge) en op de schimmel de concurent ridder, hier nog zonder helm en wapenschild om eerst hun behendigheid te tonen aan den volke. Na het voorstellen moesten zij om beurten met het zwaard 3 appels op een paal doorklieven wat in volle vaart moest gebeuren. Vervolgens moesten zij met een dunne en niet zo'n lange lans het zogenoemde ringsteken ook weer in volle vaart doen. Dan werd er een (plastic) hertje neergezet met de bedoeling tijdens het langs rijden deze omver te werpen om vervolgens een zwijntje tussen de oren te moeten prikken.

Geholpen door de stalknecht met de uitrusting was de helm opgezet en een wapenschild op borsthoogte bevestigd dan een lans in de rechterhand zo kon beginnen waar we eigenlijk voor waren gekomen, het was de bedoeling om de tegenstander in het stof te laten bijten of op zijn borst de lans te breken, de zwarte ridder verloor dit 3 maal, en als laatste elkaar met een knuppel slaan tot de verliezer de knuppel onderste boven ter hand nam en wederom was de zwarte ridder de verliezer. En dan tot slot (op een andere lokatie) een man tegen man gevecht door 5 ridders tot dat er 1 overbleef die allen had verslagen (op de grond geworpen). Hierna gingen de 5 ridders elkaar tegelijk te lijf om weer uit te maken wie de gunst van de jonkvrouw als overwinnaar kon winnen.                                         

Aan alles komt een einde, zelfs aan deze dag
De weergoden waren een ieder hier aanwezig, gunstig gezind en op een kort buitje na, een mooie dag met soms even de zon erbij. Maar dan wordt het tijd om huiswaarts te gaan. Bij de koffie/bier bar even twee stenen bierbekers van 4 euro p.s. gekocht met de datum van 2011 en een inhoud van 4 dl dus net even kleiner dan een pint uit Engeland: een leuke herinnering aan deze dag. De auto stond lekker dicht nabij want je voelt op den duur wel je benen van het lopen/slenteren op een hobbelig grasveld en het verkeer zat lekker mee dus waren we lekker vlot weer thuis.

Voor u beleefd en genoteerd door uw RR Jaap Bol

• Misbruik melden