Mijn verhaal: “ik wil scheiden, maar durf niet”

Een groot feest met wel tweehonderd gasten. Op die manier vieren Anke en Geert volgende maand hun zilveren huwelijk. Op haar beste vriendin na weet niemand dat Anke eigenlijk helemaal geen zin heeft in deze dag. Het liefst zou Anke namelijk scheiden van haar man, maar het probleem is: ze durft niet. “Hoe moet ik na mijn 55ste nou een heel nieuw leven gaan opbouwen?”

Anke weet het nog goed, het moment dat ze in haar trouwjurk naar het altaar liep. Verliefd en vol overgave zei ze 'ja' tegen haar Geert. Nu, vijfentwintig jaar later, is er van dit geluk weinig meer over. Sterker nog: Anke zou het liefst vandaag nog de scheidingspapieren willen ondertekenen. Wat haar tegenhoudt dit te doen is de angst uit haar veilige wereld te worden getrokken. “Ik woon nu in een fijn huis, heb leuke buurtjes en een goed contact met mijn kinderen. Ik weet dus wat ik heb. Ik ben bang dat dat allemaal op losse schroeven komt te staan als ik bij mijn man wegga. En dus blijf ik maar.”

Geluk
Ondanks het feit dat Anke niet meer gelukkig is met Geert heeft ze er geen seconde spijt van gehad dat ze ooit met hem is getrouwd. De eerste jaren van haar huwelijk omschrijft ze zelfs als ‘geweldig’. “We deden toen zoveel leuke dingen samen! Op vakantie naar Frankrijk, spontane weekendjes weg op de brommer, picknicken, varen met vrienden; Geert was echt mijn zielsverwant, mijn maatje met wie ik kon lachen en huilen. Ook na de geboorte van de kinderen bleven we een hecht team vormen. Natuurlijk wordt je leven dan wel anders, maar juist omdat we zoveel tijd voor elkaar bleven vrijmaken werd het nooit een sleur tussen ons.”

Eerste scheurtjes
“De eerste scheurtjes in ons huwelijk traden op nadat ik weer aan het werk ging. Zonder dat we het zelf in de gaten hadden gingen we vanaf dat moment langs elkaar heen leven. Om weer wat romantiek in ons huwelijk te brengen, boekte ik allerlei weekendjes weg en avondjes uit. Geert vond dat op zijn beurt weer overdreven. ‘Genieten van elkaar kan ook thuis,’ zei hij. Ik voelde me afgewezen en nutteloos, maar in plaats van hier rustig over te praten met mijn man werd ik prikkelbaar. Op alles wat Geert zei reageerde ik chagrijnig, waardoor we in een negatieve spiraal kwamen.”

Geen liefde meer
“Het spel van ruziemaken, het weer goedmaken en weer ruziemaken hebben we jarenlang volgehouden, totdat de bom barstte. Urenlang hebben we gepraat en huilend vroeg Geert me alsjeblieft ons huwelijk niet op te geven. Geschrokken van zoveel emotie besloot ik dit inderdaad te doen. En ik heb echt mijn best gedaan, maar het ging gewoon niet meer. Ik realiseerde me dat het meer was dan alleen ruziemaken met elkaar, het gevoel was er gewoon niet meer.”

Opnieuw beginnen
“Als ik naar mijn gevoel luister zou ik het liefst alleen gaan wonen. Maar hoe bouw ik na mijn 55ste een tweede leven op? Als ik hier toch eens het antwoord op wist, dan was ik allang gescheiden. Toch weet ik wel dat ik Geert verplicht ben om hem de waarheid te vertellen. Dit kan zo niet langer. Eerst maar eens ons zilveren huwelijksfeest vieren en hopelijk durf ik dan eindelijk die grote stap te nemen.…. ”

De namen in dit verhaal zijn om privacyredenen gefingeerd. Ook de personen op de foto houden geen verband met dit verhaal.

Van onze redactie,
Moniek Timmers

Bent u gescheiden? Of kent u iemand die gescheiden is? Wat vindt u van het verhaal van Anke? Begrijpt u dat ze het moeilijk vindt om te scheiden, omdat ze bang is voor het onbekende? Wat zou u tegen haar willen zeggen? Praat mee over dit onderwerp door uw reactie onder dit artikel te plaatsen.