Duurzaam ondernemen is een maatschappelijke opdracht. Eens?

Het probleem bij haar is vrij groot, omdat ik denk dat ze daar zelf niets aan kan doen. Als je daar in je jonge opvoedingsjaren niet voldoende van mee krijgt aan bagage voor je verdere leven, heb je het niet geleerd en hoe zou je het dan moeten en kunnen toepassen?

Duurzaam ondernemen is wel degelijk een maatschappelijk probleem.

Als ik het zo beluister dan wordt er bij duurzaam ondernemen veelal over bedrijven gesproken, maar dat is naar mijn mening symptoombestrijding en daar zijn we geen meester, maar bovenmeester in. We hebben tegenwoordig voor bijna elke ziekte een medicijn. Helaas hebben we voor de oorzaak van de ziekte zelden of nooit een medicijn

Als we de oorzaak wegnemen, komt er geen ziekte en hebben we ook geen medicijn nodig en dat is in principe al een unieke vorm van duurzaam ondernemen.

Willen we een nog uniekere vorm van duurzaam ondernemen creëren, dan kunnen zorgen dat de oorzaak van de ziekte niet ontstaat.

Na deze beeldspraak even belichten waar het probleem begint, zodat duurzaam ondernemen niet of nauwelijks kans krijgt.

De tegenhanger van duurzaam ondernemen is winstbejag, hebzucht, laten zien dat je meer hebt dan een ander, dat je een duurdere auto kunt rijden, dat je een luxer huis hebt. en zo voort.

Als we dat willen aanpakken, zullen we bij de basis moeten beginnen, Dus we zulle er eerst achter moeten komen, wie zijn die mensen zijn en hoe zijn  die mensen ontstaan, met als gevolg dat duurzaam ondernemen niet of nauwelijks kans krijgt.

Om te beginnen worden we allemaal als onschuldige baby geboren, niemand uitgezonderd. Of dat nu gebeurt in een gezin of bij een alleenstaande moeder, dat maakt niet uit. Hoe je het ook wendt of keert, het is een onderneming met een looptijd van levenslang voor alle partijen.

Nu is de grote vraag: Wat voor onderneming is dit of wordt dit?

We hebben 3 mogelijkheden

1: Een onderneming op basis van duurzaam ondernemen.

2: Een onderneming op basis van zoveel mogelijk vergaren uitsluitend voor jezelf.

3: Een onder neming op basis van zoveel mogelijk vergaren voor je zelf en misschien nog iets voor een ander.

1: Als je een onderneming hebt op basis van duurzaan ondernemen, zal de opvoeding gericht zijn op het leren delen met anderen. Uiteraard op basis van gelijkwaardigheid. Dus niet zelf het grootste deel behouden, maar eerlijk delen. Dit omdat je dan leert dat alle mensen gelijk zijn. Dat onbaatzuchtige hulp aan je medemens geen sociale vaardigheid is, maar een stukje eigen belang, omdat je morgen zelf die zwakkere kan zijn, die hulp nodig heeft.

Wat je in je opvoeding ziet als kind kopieer je oftewel vrij vertaald, aap je na.

Als deze pasgeborenen deze bagage meekrijgen voor hun verder levenspad, zal duurzaam ondernemen bij hun van binnenuit komen. Het zal een leefwijze zijn, waar ze niet of nauwelijks moeite voor hoeven te doen.

2: Als je in je opvoeding alleen maar ziet dat zoveel mogelijk vergaren uitsluitend voor jezelf het belangrijkste is, dan is het verhaal heel eenvoudig. Het motto wordt dan ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke. Een keiharde uitspraak, maar wel realiteit. Met deze bagage die je mee krijgt voor je verdere levenspad, zal duurzaam ondernemen niet of nauwelijks mogelijk zijn.

Wat je in je opvoeding ziet als kind kopieer je oftewel vrij vertaald, aap je na.

3: Een onder neming op basis van zoveel mogelijk vergaren voor je zelf en misschien nog iets voor een ander, valt in de praktijk meestal in het voordeel van jezelf en in het nadeel van ander uit. Het zal in de meeste gevallen al heel snel het genoemde in punt 2 benaderen.

Wat je in je opvoeding ziet als kind kopieer je oftewel vrij vertaald, aap je na.

Marinus-43

heb vaak het gevoel dat dit aangeboord wordt voor grote ondernemingen om subsidies te verkrijgen of aan hun imago te werken. Voor kleine ondernemingen is dit volgens mij vaak niet haalbaar, dit is mijn gevoel, heb er niet zoveel verstand van. wel vind ik het interessant hoor, die discussie.