Is een huisdier een volwaardig gezinslid?

Is een huisdier een volwaardig gezinslid?

Ja, want (licht toe)
42% (15 stemmen)
Nee, want (licht toe)
25% (9 stemmen)
Deels wel, deels niet (licht toe)
31% (11 stemmen)
Geen mening
3% (1 stem)
Totaal aantal stemmen: 36

Nieuwe reactie inzenden

Login of registreer om commentaar te plaatsen

Reacties

Een  huisdier kan nooit een volwaardig gezinslid zijn of worden, als dat zo zou zijn, dan eet je ze ook niet op....iedereen (nou ja bijna ) eet konijn, of varken of koe, of vis, kortom bijna alles wat maar voor huisdier door kan gaan, dus al die onzin van ze zijn lief en ze zijn trouw, dat zijn die dieren die je opeet ook. Voor de boer zijn de koeien zijn huisdieren, Hij verzorgd ze met liefde , soms nog beter dan zijn eigen vrouw, maar op het eind eet hij toch zijn eigen koe op,..... Zolang we dieren blijven eten vind ik deze stelling volkomen ongeloofwaardig.

Ik vind dieren deels volwaardig lid van een gezin. Er is natuurlijk wel een rangorde: eerst de mensen dan de dieren. Alhoewel mijn poes altijd de eerste was, die ik te eten gaf en de hond liet ik het eerste uit. Ook een paard, dat ik bereed en verzorgde moest op tijd eten en rijden.

Gonnie van Houten

ze laten je nooit in de steek

Eigenlijk vind ik een hond wel een lid van het gezin. Er wordt een beroep op hem gedaan om er uit te gaan dus ook goed vooor de baas. In tijden van verdriet is een hond soms een ontzettend rustpunt. s'Nachts voel je je beschermd doordat je trouwe viervoeter de wacht houdt. Zo zijn er zoveel dingen waardoor ik mijn hond als een lid van het gezin vindt. Ook heel goed voor het sociale verkeer in huis.

Warme groet

Je kunt het bekijken zoals je wilt, de een vind een "beest" thuis te horen in de natuur. De ander vind zijn "dier" een gezinslid. Wanneer je een huisdier hebt ontstaat er een interactie tussen mens en dier. Wanneer ik kijk naar onze hond, die mij al een keer wakker heeft gemaakt ivm inbraak, zie ik hem als een volwaardig lid van onze familie. En ik ben best trots op hem. Wanneer ik alleen thuis ben komt hij af en toe bij me staan voor een aai over z'n kop. Verlaat m'n zij nooit omdat hij mij ziet als zijn leider. Vraagt op zijn manier ook aandacht en liefde. Ik krijg er konstante liefde voor terug. Kan ik van sommige mensen in deze hedendaagse maatschappij niet zeggen. Die slaan je voor een tientje het ziekenhuis in of erger. Ik ben het met sommige ook eens dat er mensen zijn die te ver gaan met hun dieren, een leuk truitje of iets dergelijks past niet bij een dier. Deze heeft namelijk een vacht wat hem beschermd. Ook het feit dat sommige er genoegen in vinden om mee te moeten doen aan dieren kwelling zegt mijns inziens genoeg over de mens. Nee voor mij is mijn hond m'n beste vriend. Al zal dat altijd wel voor anderen een twistpunt blijven. Denk ook eens aan de blinde geleide hond, wel is waar opgeleid door de mens en ten dienste van de mens, de zoekhonden bij erge rampen, enz. Kijk naar deze honden en je ziet dat zij hun "werk" met plezier en uiterste precisie doen. De brokken opruimen die wij mensen zonodig moesten maken.

Wel zeker een deel van het gezin,je kiest erv oor dus hou je er rekening mee.Al beslissen ze niets en staan ze onderin de rang.

Zou ze niet willen missen Wie de mens kent gaat van de dieren houden al zijn ze soms onbetrouwbaar zelfs daarin zijn ze betrouwbaar.

Heb geen hekel aan mensen maar een beest(hond) liegt en bedriegt niet kan ik niet van alle mensen zeggen.

Absolute onzin poll en er is maar ÉÉN antwoord NEE

Gezin is de term voor alle samenwerkingsvormen die een herkenbare sociale eenheid op microniveau vormen, met al dan niet verwante personen die duurzame en affectieve banden hebben en elkaar onderling steun en verzorging verlenen.

 

Dieren neem je! Is een bewuste keuze... Dus horen ze bij je gezin. Dus zorg je er goed voor. Geen discussie mogelijk wat dat betreft.

Deels wel, dieren hebben altijd een geheel gemaakt in ons gezin, ze hoorden er gewoon altijd bij. Natuurlijk leven ze niet eeuwig, en dat vond ik altijd vreselijk. Ondertussen heb ik mijn man en zoon verloren, en dat voelt toch wel heel anders. Dus voor mij maken ze wel deel uit van mijn gezin, maar het afscheid nemen is niet zo moeilijk als met gezinsleden.

Ik leef met je mee , Geasman.
Als je twee gezinsleden verliest, kan een huisdier belangrijker worden en en klein beetje troost bieden.

Ook zonder die rampen mee te maken kan een dier troost en ontspanning geven als het even niet zo lekker gaat, is mijn ervaring.  Vr. gr. Tjaart.

De meeste katten en honden die ik in mijn leven heb heb gekend en nog ken had ik een hele goede band mee.Ook de kat die we nu hebben, hoort er helemaal bij al zal ik het geen volwaardig gezinslid willen noemen. Ze gaat over m'n toetsen lopen als ze wil eten,ze gaat janken als iedereen de deur uit is en blij als we terug zijn , wil graag met me spelen en knuffelen en mee naar bed als het s'nachts koud is. Als ze niet genoeg aandacht krijgt gaat ze klieren. Kortom , in veel opzichten net een verwend kind, soms lastig maar soms ook heel lief....  

ja wie niet eigenlijk ....jeetje mn broers moesten ook het kolenhok in..... en wie weet wat die generatie daarvoor heeft meegemaakt ...nog erger denk ik....

Hmmmm...... Kolenhok-ervaringen heb ik ook gehad als kind. Kennelijk in die tijd min of meer gebruikelijk? 

ja klopt Draak sommige zijn aardiger tegen dieren dan tegen hun kids nou ja gelukkig hebben we n geen kolenhokken meer en zijn er andere oplossingen voor trieste kindermishandelingen erg is het wel vind ik ook  veel mensen zijn raar en noemen zich waardig gezinslid.....

en ga jij maar de katten van de buren wegsproeien .....want je zit je toch te vervelen ....en daarna naar de opvang brengen  misschien n beetje helpen daar want ze komen handen te kort..... haha dan word je hun beschermengeltje ....en ga je van ze houden....

Maar een verwend kind dient WEL een volwaardig gezinslid te zijn.......hoewel sommige ouders daar wel erg "vreemd" mee omgaan........soms zelfs ZEER vreemd..........."kolenhok" komt opeens bij mij op!!!

Sommige zogenaamde dierenliefhebbers hebben meer passie voor dieren dan voor hun nazaadjes...triest en dan zo'n vraag.........ik ga de buurkatten uit de tuin sproeien en anders naar de opvang, dan hebben die mensjes ook weer wat te "herstellen"! 

Inderdaad, Simone. Het is maar hoe je het bekijkt en welke criteria je aanlegt bij het fenomeen volwaardig gezinslid. Ik heb mijn kat  bijvoorbeeld nog nooit zien afwassen of stofzuigen of gezellig converseren ( al doet ze dat laatste wel op haar manier..  )  Ook niet zo belangrijk. Laat ik zeggen :  ze hoort er helemaal bij.     

waarom kost het moeite om n dier n volwaardig gezinslid te noemen ...ze maken toch deel uit van het gezin.......ze hebben ook hun bijdrage er is n wisselwerking....ze hebben n eigen plek in het gezin .....we houden rekening met ze zooo voor mij is het n volwaardig gezinslid ....ik zie het woord gezinslid niet perse alleen gekoppeld aan n mens ...het is net hoe je kijkt ernaar...

Een huisdier is nooit een volwaardig gezinslid. Een beest wordt nu eenmaal nooit een mens. We doen wel ons best om een dier zich maar menselijk te gedragen. Beesten hebben vachten en horen niet in verwarmde vertrekken. En toch willen we ze maar gezellig bij de kachel hebben. En een beest mag vaak niet een beest zijn. Neem een hond. Een hond heeft poten om te rennen. Als hij rent, kan hij een enorme snelheid halen. Hoeveel honden rennen nog? De deur open en even laten lopen. Fluiten en dan weer in huis. Iedereen kent wel iemand met zo'n gedrag. Hoeveel mensen gaan met hun hond naar het strand, het bos en laat hem los? Heel veel mensen wel, maar ook heel veel mensen niet. Hoeveel honden wonen in een appartement? Kunnen ze daar rennen? Nee! Een gezinslid bejegen je met respect. Wordt er gefokt met mensen? Met honden wel? Mismaakte koppies en lijven. Een gezinslid behandelen we zo toch niet. Stoppen we een familid in een hokje? Nee! Daarom al kunnen we een beest sowieso niet met een gezinslid vergelijken. En zo kan ik nog wel honderden voorbeelden noemen waarom een beest nooit een gezinslid wordt. En heeft u wel eens een hond gezien met trendy kleertjes aan? Dan begin je al aardig door te draaien als mens, als je dat doet. Dan snap je helemaal niet meer wat een beest eigenlijk is.

Laat een beest een beest zijn. Teveel beesten mogen geen beest meer zijn. Is dat niet erg?

Tine Dorothy

Simone, de  vraag was of een dier een volwaardig gezinslid is. En dat is-ie natuurlijk nooit en dat wordt-ie ook niet. Omdat een beest nu eenmaal een beest is en een mens een mens. Of we een dier leuk vinden, lief vinden, is weer een heel ander verhaal. Zelf vind ik een hond het leukst: een Duitse staande. Vooral omdat dat soort zulke vrolijke speelse honden zijn. Groetjes, Tine Dorothy

ja ik weet het niet hoor Dorothy .......n dier hoeft toch ook niet te lijken op n mens om n volwaardig gezinslid te zijn........ze nemen n plek in in je gezin en zijn volledig afhankelijk van onze stemmingen.....gelukkig zijn dieren veel nobeler en liever dan mensen ...ze hebben gevoel en houden altijd van je ook al worden ze mishandeld door mensen die uit balans zijn .. hoeveel mensen zijn volwaardig dus vol waarde......n dier wel vind ik ...die hecht waarde aan de meest mooie zaken van het leven....gevoel....naar de baas en voor de baas......en ze blijven hond en kat n dier maar wel met waarde voor het gezin ze stralen n energie uit die veel belangrijker is dan wij vermoeden kunnen en transformeren zelfs energie voor je.......ze zijn niet voor niks bij je ...zo ik vind als je n dier in huis neemt er wel n volwaardig gezinslid erbij is ze verdienen het tenminste wel en wel op n dierenmanier.....natuurlijk ...dus niet aan je tafel en niet in je bed etc....

Gezinslid??  Hoe ziek zijn we nu?  En de kip van Jantje en het ratje van Truus tesamen met de haan van Karel? Ik moet wel een beetje lachen, nadat ik mij realiseer dat er ongetwijfeld zeer intieme relatieverhalen verteld gaan worden.

Allen incest mag niet hoor, ook niet met schoothondjes! 

Het blijft een beest maar geeft je zoveel hartelijkheid,aandacht(eist het zelf ook wel op) en is trouw.

Je moet er toch rekening mee houden als je weg wilt,en als hij smerig is en een hoop rotzooi veroorzaakt in het huis,ben je er niet altijd blij mee maar was dat met de kinderen niet ook zo?

Verder is het voordeel dat je mee gaat wandelen en daardoor meer de benen strekt(gezond).

Zou mijn hond niet willen missen.

 

Sheers