Een getrouwde minnaar hebben, wat vindt u?

we leven maar een keer dus haal alles er uit wat er in zit . 

Laten we dit heikele onderwerp nog verder doorsudderen of zijn alle meningen inmiddels de revue gepasseerd?

Mijn lief is natuurlijk uniek, maar hij komt aardig in de buurt van Anton Heyboer inderdaad..

Moondance in love

Ik  ben een vrij mens en mag liefhebben,  zonder beperkingen, met wie, hoe en waar. Dat is de ander ook. Als je zegt van iemand te houden wil je em gelukkig zien en niet beperken inet recht omvrij te mogen zijn. Verbinding in vrijheid, zo leef ik en ik heb liever een reatie dan mijzelf hierin te verloochenen. Met alle respect voor hen die zich monogaam voelen en zo leven.

Hm een interessante '' stelling.''

Maar ieder heeft zijn eigen mening, eigen gevoel hier in.

Maar de mijne wil ik vanuit een heel andere kant belichten..

 En het is mijn  persoonlijke mening.!!!!!!

Wat heeft een getrouwde man mij als single te bieden? Een paar uurtjes sex?'' Cadeautjes misschien? Ik neem er geen genoegen mee. Momenten waar ik niet alleen zou willen zijn bv mijn verjaardag,of '' gezellig uit eten gaan, met de bv feestdagen, maar ook gewoon  op de bank tv  of  naar een film zitten kijken.enz enz. Kan hij niet, want heeft thuis zelf het een en ander met gezin of vrouw. 

En stel dat hij het zich wel kan veroorloven om toch die spaarzame uurtjes met me  door te brengen dan nog gaat hij daarna weer weg. Weg naar ZIJN EIGEN HUIS.. (ben ik toch weer alleen)

Nee nee nee, dan maar toch alleen.

En mocht het zo zijn dat het niet gaat, en er is van alles geprobeerd denk ik dat het beste is om uit elkaar te gaan.

groetjes Mamita.

3 Personen in een relatie lijkt mij bijna onmogelijk, alleen mensen als bv Anton Heijboer en zijn bruiden lijken het goed geregeld te hebben. Verder heb ik er alleen maar ellende en verdriet van gezien. Moet er persoonlijk in ieder geval niet aan denken. 

Suze

Als je er niemand pijn meedoet waarom niet? Wat ze thuis tekort komen vinden ze bij elkaar, waarom oordelen? Een ieder moet zelf weten wat hij of zij doet, wie weet hoeveel met dit gedachte rondloopt en niet durft.

Moniek

je hebt aardig wat opgeroepen met deze stelling en nu kun je ook goed zien wat het opbrengt.

ik ga er nog altijd van uit dat als je trouw belooft aan je vrouw voor kerk en gemeente dat je je daar ook aan te houden hebt.ook wij hebben het wel eens moeilijk in bepaalde omstandigheden en ik denk als je ouder word dat de SEX waar het in dit geval van vreemdgaan vaak alleen maar om draait niet het belangrijkste is .als er problemen zijn waar je zelf niet zo goed uitkomt zoek dan hulp maar loop niet alleen weg om dit te vermijden .

hier worden veel huwelijken kapot aan gemaakt want wat je bij je eigen partner niet vind is leuk voor de lol maar als je er over nadenkt en je later zoals zo vaak gebeurd uit lekt en je daardoor je hele famiiei verliest  denk ik dat je er als je al spijt zou krijgen en je partner je weer terug neemt ook het vertrouwen over is en dat het lang zal duren voor dat je vrienden je niet meer zullen opzoeken want op die manier voel je wel dat ze je veroordelen .

ik weet niet of het dat wel allemaal waard is want hierna zul je ook moeten knokken om weer alles op de rails te krijgen.

HEt spreekwoord, waar 3 vechten om een been gaat de 3e mee heen..........................., en dat gaat nog steeds zo ook in deze '''MODERNE TIJD""er iser altijd heen die moet lijden en de aandacht verdelen over 3 lijkt me reuze lastig.

Het wordt anders ......denk ik als allen die een rol binnen zo'n relatie er zelf voor kiezen.

IK VOEL HET NAAR DE PERSOON IN KWESTIE ALS VRIJWEL ACHTERBAKS EN NIET TE VERTROUWEN, WANT WAAR GAAT HET HEEN ER KUNNEN NOG WEL MEER RELATIE'S /VERHOUDINGEN DAN ONTSTAAN.

Het ene rugzakje is nog niet leeg of je begint alweer aan een andere, dan maar eerlijk en for the moment misschien heel pijnlijk om er achter te komen,........ gelijk een streep eronder zetten.

Misschien er bekrompen en kortzichtig van mij.......... het zij zo.

Lech Walensa sprak de volgende woorden:

"alles wat wij lekker vinden is ongezond of immoreel"

Voor mij eindigt hier de discussie. 

Hallo Moniek en hallo Moondance. Inderdaad is het (voor veel mensen) een vreemde en soms bizarre situatie te bedenken dat jouw man of jouw vrouw oprecht van een tweede (eigenlijk derde) persoon kan houden (de derde ben jezelf).  Een aantal ingredienten heeft ieder partij dan wel nodig: je kunnen inleven in de ander, niet jaloers en of egoïstisch zijn en een ruim en warm hart hebben anders is er ook geen volwaardige plaats voor "die ander".

Jouw hele omschrijving van jou ervaring Moondance, is een typisch voorbeeld wat past in de sector: Polyamorie.  Maar helaas is deze samenlevingsvorm nog vrij onbekend. Het is ook een kwestie van tolerantie en niet veroordelen.

Een kennis van mij is al jaren polyamoreus en heeft een en ander uit de doeken gedaan. Het is een aparte leefstyl van  "houden van", maar daarom niet verwerpelijk als het in eerlijkheid en met oprechte gevoelens wordt beleefd door alle betrokkenen.

Lesbiennes en homofielen werden nog niet zo gek lang geleden ook verguist, nu is men zo ver dat beide relatiesoorten worden geaccepteerd en je kan zelfs met elkaar trouwen.

Ik ben zelf niet polyamoreus maar kan begrip en tolerantie opbrengen voor deze levensvorm.

Ik hoop dan ook Moondance dat jullie nog lang gelukkig zullen zijn!!

Groetjes, Clear Water.

Ik wil mijn persoonlijke ervaring wel delen als reactie, om te laten zien dat het ook anders kan.

Ben een gescheiden vrouw van 51 jaar. Ik heb sinds 5 maanden een relatie met mijn lief, die ook een relatie heeft met zijn vriendin sinds drie jaar. Mijn vriend is niet monogaam, nooit geweest en zijn vriendin kiest ook niet voor een monogame relatie. Mijn vriend en ik kenden elkaar al 4 jaar, via internet en waren heel vertrouwd met elkaar. Dat bleek wel, meteen bij onze eerste fysieke ontmoeting, zo'n 5 maanden geleden. Alles klopte en sinds die ontmoeting zijn wij gek op elkaar. Ik wist dat hij een vriendin heeft en zij wist dat wij elkaar gingen ontmoeten. Vlak na deze ontmoeting hebben zijn, en inmiddels mijn, vriendin elkaar ontmoet en afgetast met elkaar hoe we hiermee om zouden kunnen gaan. Het klikte meteen, ook met haar heb ik een diepe lotsverbondenheid. Dat geluk hebben wij...Ik respecteer heel erg hoe zij onze liefde kan delen..en dat geld ook weer voor mijzelf want wat wij o.a. delen is onze liefde voor dezelfde man..

Mijn vriend en vriendin wonen min of meer samen en zo ongeveer eens per week is mijn, onze, vriend bij mij voor twee dagen. Nu klinkt het allemaal wel erg gemakkelijk en dat is het natuurlijk niet. Ieder van ons heeft drie relaties in balans te houden en dat is hard werken. Natuurlijk spelen er emoties, angst, verdriet. Maar vooral heel veel liefde! En dat is heerlijk. Ik ervaar dat het heel verrijkend kan zijn verliefd te worden op iemand die al een relatie heeft, voor alle partijen. Wij zijn open en eerlijk en belanden steeds in een nieuwe fase, tasten af en experimenteren hoe verder en we hebben al veel hobbels genomen en daardoor wordt onze verbondenheid steeds dieper en wordt het helderder hoe we dit moeten/mogen verzorgen. Ondanks de moeilijke kanten hierin ben ik een zeer gelukkig mens, ik voel me heel rijk!

En hij is niet mijn prins op het witte paard, of wel, hij is mijn koning, maar niet in de zin van schaapachtig verliefd zijn, nee, dit is een diepe liefde en dat is wel wat anders. Ik verwacht niet dat hij zijn vriendin verlaat voor mij, of voor wie dan ook, dat komt niet eens in me op. Wel heb ik de wens in een later stadium met beide te wonen en toch ieder op ons zelf. Ik wil mijn leven wel graag delen met ze, maar niet in de geijkte vorm. Ook alleen kunnen zijn is heel belangrijk, even afstand, eigen dingen doen en daardoor juist meer verbonden. Dat lijkt me logisch, ieder mens wil lijkt me, in de buurt zijn van zijn lief(des) en het leven delen en verrijken.

En ik ben het eens met de stelling dat niemand monogaam is in wezen. Dat kun je met je hoofd wel bedenken, maar hoeveel mensen gaan er vreemd? En hoeveel huwelijken stranden er? Dat lijkt dus niet te werken meer in deze tijd. Ik zeg niet dat het niet kan, maar als je realistisch om je heen kijkt zijn dit uitzonderingen toch? Ik vind dat iedereen zijn hart moet kunnen volgen, uiteraard met respect voor anderen. Wanneer je binnen een relatie hebt afgesproken dat je VAN elkaar bent, en niet MET elkaar bent, is het dus een ander verhaal.

Maar in wezen kan het iedereen overkomen een gelijke ziel tegen te komen, een ware ontmoeting te hebben en het is zeer pijnlijk en een gemiste kans tot ontwikkeling, delen, liefde, als je daar niet op in mag gaan. Je kunt niet alles uit een persoon halen, iedere persoon haalt weer een ander stuk in jouw naar boven. Ik ben voor diepgang en zielsverwanten kom je niet elke dag tegen uiteraard. Tenminste ik niet. Ik ben ervoor gegaan, gelukkig en wist vanaf die eerste ontmoeting dat we een lange reis zouden gaan maken. We zijn onderweg, nemen de hobbels die er bij horen en het gaat heel goed. Ben heel gelukkig, vriend ook en vriendin ook.

wilde dit delen om te laten zien dat het ook anders kan dan de geijkte 'vrouw wordt verliefd op getrouwde man stelling.' en omdat mijn vriendje het vroeg, ;o)

In liefde,

Moondance

ik vind dat er altijd 2 kanten aan iets zit, ook met dit,

vd ene kant ben je niemand zijn of haar bezit, maar vd andere kant moet je niet van 2 walletjes gaan eten.

En het is ook nog eens zo , dat als je een goed huwlijk hebt, je niet vreemd hoeft te gaan.

Maar ja, er zitten altijd maren aan.

Wat ik wel erg vind is dat vaak de kinderen de dupe zijn.Mijn ex is bij me weg gegaan omdat hij toch liever vrijgezel was, en wilde doen en laten wat hij wilde, zonder verplichtingen.

Tja..... en daar zat ik met 5 kinderen, en het ergste vond ik dat hij daar nooit meer naar omgekeken heeft,

wilde ze geen een weekeind, en heeft zelfs nooit geen alimentatie betaald.

En dat vind ik dus zeer triest, kinderen hebben een vader nodig, en ik kon het niet allebij zijn.

Maar goed, ik hoop dat er niet zoveel van zo n mannen rondlopen ,wat dat zou toch wel erg triest zijn.

Het kan je zo maar gebeuren dat er een situatie ontstaat waarbij je erg verliefd word.

Maar....dat is iets anders dan houden van. Rosebrillengevoel. En als je dan ook nog eens lang getrouwd bent....