Ouder worden..... een zegen?

Als gevolg van het feit, dat we steeds ouder worden, krijgen velen van ons ziekten en slijtageverschijnselen, die we niet of minder ernstig gehad zouden hebben in tijden dat we veel eerder dood gingen. Kortom, steeds ouder worden is niet altijd een zegen, tenzij je gezond oud wordt of het geluk hebt , kwalen te krijgen, die goed behandelbaar of te genezen zijn. Velen van ons ondervinden dagelijks aan de lijve, dat ondanks de grote vooruitgang , die is geboekt op medisch gebied, er nog steeds ook heel veel niet of niet goed behandelbaar is.Ook op het gebied van het voorkomen of tegengaan van ziekten en slijtage is nog heel veel onderzoek nodig en het is raar dat daar niet meer aan gedaan wordt gezien de enorme impact ziekten niet alleen op ons hebben, maar ook op onze nazaten.  De levenskwaliteit kan  licht tot flink achteruitgaan of zelfs onaanvaardbaar beroerd worden. Als er sprake is van ondraaglijk lijden zonder kans op verbetering, zullen sommigen dat  de wil van God noemen. Voor de andersdenkenden is gelukkig de euthanasiewet een stuk soepeler geworden al vind ik het nog lang niet ideaal.Ik raad iedereen aan om niet te wachten tot je handelsonbekwaam bent als je bepaalde dingen juist wel of absoluut niet wil.Zorg dat dat zwart op wit staat liefst met de handtekeningen van je partner en/of andere naasten. Vraag ook de huisarts of hij je wensen wil vervullen. Kijk op Google voor nadere info bij euthanasie en aanverwante zaken. Zo voorkom je dat er dingen met je gebeuren, die je absoluut niet wil.

Vr. gr. Tjaart.

Bron:  eigen hersenspinsels...   

Nieuwe reactie inzenden

Login of registreer om commentaar te plaatsen

Reacties

voel je goed in je vel
en de rest komt wel
altijd maken we ons zorgen
hoe veel rimpels heb ik morgen
maar dit is de gang van t leven
waarom zouden we er om geven
men krijgt ook ouderdomsvlekken
die men probeert te bedekken
onze haren worden al grijs
maar dat staat ons wijs
we voelen ons soms versleten
mogen de goede kanten niet vergeten
het gaat wel allemaal wat trager
maar waarom zouden we klagen
altijd is er een goede kant
ook al sta je aan de rand
maar met een beetje moed
komt alles wel weer goed
het leven zit nu zo ineen
en dit is voor iedereen
sommige kunnen nu de tijd indelen
om met de kleinkinderen te spelen
die houden van ons zoals we zijn
en dit maakt ons leven fijn

 

Ouder worden is niet altijd een zegen.

Ik vind het erg dat er nog te vaak geen gehoor wordt gegeven aan mensen die het wel genoeg vinden, die willen stoppen omdat het leven te vol van pijn en dergelijke is.

Ik begrijp de zorgvuldigheid in de weg naar de euthanasie-toepassing, maar ik begrijp niet, dat door anderen dan door de euthanasie-verzoeker kan worden beslist dat de gewenste handelingen die tot de doodleiden, niet wordt uitgevoerd. Mensen willen heus niet zo maar dood, dan mag een arts of een zoon of ander familielid, daar geen stokje voor steken. Dat komt op mij heel egoistisch over. Als iemand veel pijn lijdt en daarmee niet verder wil, is het misdadig als je dat leven wilt verlengen omwille van je eigen opvattingen.

Zelf zou ik in ieder geval wel de zeggenschap willen houden over het al of niet beeindigen van mijn leven als ik voor die vraag zou komen te staan.

In geval van dementie of onbekwaamheid: ik heb mijn wens in deze op papier gezet.

Zo zie ik het ook, Siegfriede, maar dat had je ongetwijfeld al wel begrepen.  

Dat is het ook Tjaart de mensheid wordt dom gehouden. Het Koninklijk huis zoals een Bernhard waar ze wel 30 keer aan hebben gesleuteld die kan wel bij wijze van spreke 90 worden en mijn familie was een nummer. Het volk

Als de heren medici nou eert eens beginnen het gewone volk zoals we genoemd worden ook eens de duurdere medicijnen te geven i.p.v. alleen aan de rijken der aarde uit te delen. Dan creperen we in elk geval de helft minder en is de lijdensweg wat korter. Maar zoland de farmaceut die zijn goedkope rotzooi moet slijten aan de omliggende heren doktoren en daarbij van alles krijgt aangeboden als het maar gekocht wordt tot vakantiereisjes toe, is de hel wat langer. Het is dus in dood ordinair economisch belang om de mensheid aan het lijntje te houden want men verdient er aan. Daar zijn boeken genoeg over te lezen. Ofschoon ik zelf in een ziekenhuis werk (nog even) en ik na een val op mijn rug een of andere rotzooi pil kreeg voorgeschreven waarbij je eerst een half uur rechtop moest zitten met veel water om het te laten zakken dan telt een gewaarschuwd mens voor twee. Men had mij al gezegd dit niet aan te nemen. Op mijn vraag of er niets anders was, kreeg ik als antwoord dat is te duur. Dat bedoel ik. Na een bezoek een een orthomoleculair arts die mij inlichtte over een symposium over de desbetreffende pil en mij waarschuwde dat dit wel degelijk gevaarlijk was voor de volksgezondheid men werd er dus dodelijk ziek van, werd mijn vraag bevestigd. Een mens hoeft dus geen lange lijdensweg te hebben. Inderdaad alles goed doorspreken en bij volle verstand regelen. Als we heel eerlijk zijn we willen allemaal de mensen die ons lief zijn om ons heen houden. Het doet altijd pijn mensen te verliezen soms moeten we mensen laten gaan het doet nog meer pijn mensen te zien wegkwijnen. Voor beide partijen zijn zulke momenten altijd moeilijk. Degene die vertrekt en degene die achterblijft.

Tja, Tinkelbel. In een ander forum is ook al eens aan de orde geweest, dat de belangen van de pharmacie en de patienten behoorlijk botsen, wat zeer ongewenste gevolgen kan hebben, die men zo veel mogelijk onder de pet probeert te houden. Toch komt er nu en dan wat in de publiciteit, maar reken maar dat dat het topje van de ijsberg is..... 

Euthanasie is een zegen. Er zijn mensen die daar moeite mee hebben. Bedenk dan dat een lijdensweg nergens toe dient. Juist als je van iemand houdt wil je hem of haar die lijdensweg besparen. En dan is het mooi dat er euthanasie is. Alleen is het soms misschien moeilijk om de grens van lijden aan te geven. Daarom is het heel noodzakelijk om alles goed door te spreken, vooral al vooraf, zoals Tjaart aangeeft. Er zijn nog te veel mensonterende omstandigheden: een levende hel op aarde.  Euthanasie is dan een verlossing.

Tine Dorothy

Het valt mij op dat er bijna continue geschreven wordt in de JIJ-vorm, de inhoudelijke tekst van JACOB ( wat wil je ZELF?) wordt steeds ontweken. Ik ben ECHT heel benieuwd hoe IK dat het beste kan oplossen en wil dat ook graag van de ANDER weten, maar de ontwijkende antwoorden geven mij erg weinig moef =d voor de toekomst, NOCH die van mij en zeker niet die van de ander.

Een euthenasieverklaring zegt nog steeds NIETS het gaat om de DAAD.......en wie is er te vertrouwen............? JIJZELF ( ik bedoel hier NIET 1-één- spcifiek iemand mee) ?

Ik ken periodes in MIJN leven waarop ik ONBETROUWBAAR ben gebleken ( drank/...............verdriet/.............depressies...............zelfmoordpoging/.......... voorbeelden genoeg!),

Waarom ontwijk jij mij...........(diegene die zich aangesproken voelt, weet wat te doen?).

De column van Philo niet gelezen..............over Jacob  en later over het Verpleeghuis?

Verstandige start van weer het onderwerp: wat wil je en wat doe je als er zaken gebeuren waar JIJ geen grip meer op hebt..............vertrouw s.v.p. NIET teveel op partners, naasten, artsen etc.......mensen zijn in principe ONBETROUWBAAR, dus neem JEZELF daarin s.v.p. ERG serieus en regel ZELF wat er te regelen valt.

Helaas bestaat de zogenaamde "Pil van Drion" nog steeds niet, maar er zijn voldoende wegen die "naar Rome leiden" ( NIET de normale weg s.v.p.!). 

Jazeker, Draak. Met grote belangstelling gelezen. Jacob hield z'n poot stijf omdat hij ZELF tegen alle druk in wou bepalen , hoe hij verder wou gaan. In zijn geval is het goed utgepakt, maar het had ook een verkeerde keuze kunnen zijn. Maar dat terzijde. En Jacob was nog in staat om voor zichzelf op te komen. Je kunt je maar beter ook indekken tegen de mogelijkheid, dat je je NIET kunt verzetten.....

Het is aan jou Tjaart

Natuurlijk, Tineke, maar lief van je dat je er over doordenkt en het aanbiedt. Ik verwaarloos toch al een beetje sommigen , waar ik best wat meer kontakt mee zou willen, maar kom er niet aan toe. Krijg thuis ook al moppers als ik te lang achter lappie blijf hangen..... 

Tjaart,

Ik weet niet welke zieleroerselen er achter je verhaal zitten, maar volgens mij komt het uit je tenen. Het houd je bezig op een heel intense manier en door dit met ons te delen hoop je dat je last wat lichter wordt.

Dit is wat ik voel als ik dit lees en leef met je mee. Met je worsteling, je zorg en je pijn. ik wil dan ook geen goedbedoelde adviezen geven maar zeggen dat ik er voor je ben. Je mag dat ook in een PB doen als je dat liever hebt.

Lieve groet Tineke

Ik ben het helemaal met je eens Tjaart.

Ik heb een man een half jaar zien wegkwijnen in een ziekenhuis bed vol met zweren en ontstekingen en krom van de pijn van de reuma.

Maar een van zijn 3 zoons en 2 dochters wilde geen euthanasie en hij had er nooit iets over gezegd of geregeld....maar hij heeft zn tijd uit moeten liggen hoor....kreeg geen hulp.

VRESELIJK!

Op tijd regelen en afspreken. Dat is het beste.

Het is gewoon , wat ik om me heen konstateer , Tineke. Bij vele leden van Goedenwel , die ik wat beter ben gaan kennen, in mijn woonomgeving, waar ik een en ander meegemaakt heb en ook mantelzorg heb verleend. Daarnaast is mijn hoogbejaarde moeder inmiddels zo ver heen in haar dementie, dat ze niet meer aanspreekbaar is. Ook in mijn verdere familie een en ander meegemaakt  ( en nog steeds ). Zeker , ik kreeg en krijg mijn portie ook wel. Je moet me maar excuseren dat ik niet alles vertel. Daar moet ik mijn eigen weg in zien te vinden. Het enige lid , dat vrijwel alles wist en waar ik veel steun aan heb gehad, is dood.....

Over euthansie hebben we het al eerder gehad, daarom niet weer te ver op ingegaan.Wel heb ik toen gezegd ,dat ik een brief heb opgesteld , met de handtekening van mij en mijn vrouw. De huisarts heeft ook een kopie en is akkoord met mijn wensen.  

Vr. gr. Tjaart.

Nee, Draak ( en Tineke ). Dit artikel was niet bedoeld als schreeuw om aandacht voor mijn eigen problemen  Er zijn mensen, waar ik mijn ei kwijt kan en kon en daar laat ik het bij,temeer omdat ik er verder niets mee kan. Dit artikel was bedoeld als waarschuwing, om voorbereid te zijn op wat ons kan gebeuren als we alles op z'n beloop laten.

Volgens mij zoek jij een "normale" gesprekspartner, maar reageren op een anonieme site, met mensen die allemaal ( ook ik hoor!) hun eigen belangen en interesses hebben is dan de grootste valkuil die voor je "open staat"!

Je kent de volkomen bizarre , maar ook weer erg "ware" uitstpraak van "onze" voetbalheld.. "elk voordeel heb z'n nadeel"............na een groot verlies is er de kans EN de mogelijkheid opnieuw te beginnen, maar de hang naar wat was kan zo veeleisend zijn, dat je "door de bomen het bos niet meer ziet" .....................EN................................langzaam verdwaalt!

De mooiste strijd is de strijd met jezelf ( en levert uiteindelijk ook het meeste op!)  en NIET met een ander OF een andere reactie.

Veel sterkte en suc6 toegewenst.......................ik zal die strijd ook weer eens aangaan!