'Hoe is het met de liefde?' Het is de vraag die iedere vrouw wiens geluk niet aantoonbaar is, doordat er een man geringd en al aan haar zijde staat, te pas en te onpas voor haar kiezen krijgt.
Allereerst hebben we hier te maken met een wonderlijke discrepantie. Zelden wordt een getrouwde vrouw de vraag gesteld: 'Hoe is het met je huwelijk?' Zoals een vrouw met kinderen ook nooit hoeft uit te leggen waarom ze drie of soms wel vier kinderen heeft. Een keuze die veel verstrekkender gevolgen heeft voor de totale mensheid dan iemand die heeft besloten kindervrij te leven. Over het huwelijk wordt gesproken wanneer het huwelijk op instorten staat. Wanneer de getrouwde vrouw in kwestie in huilen uitbarst boven een glas wijn of sherry. Dan wordt het huwelijk besproken. Maar zolang de vrouw niet aangeeft dat er een donker wolkje aan de hemel is, dan zal de vraag 'hoe is het met je huwelijk' niet worden gesteld. Heel anders is het met de vrijgezel.
De single, zoals de vrijgezel anno 2011 heet, is een redelijk nieuw fenomeen. Vroeger, en dan heb ik het over een jaar of -pak -m beet- 30, 40 geleden waren er bijna geen singles. Ja, natuurlijk. Ze waren er wel, maar in die dagen was een single een schijfje vinyl, waar slechts één liedje op stond, wat gespeeld moest worden op 45 toeren en op de andere kant -the flipside- stond een ander, meestal wat minder, maar heel vaak ook een veel beter liedje, wat in de meeste gevallen geen hit werd. Om een voorbeeld te noemen: The Buoys. Die hebben ooit een single uitgegeven met op de A-kant 'Give up your guns' een heel mooi nummer, maar op de achterkant, en dat is de reden dat ik het singletje destijds heb gekocht, staat 'Timothy', wat in mijn oren een veel beter nummer is maar wat nooit de hitladders heeft beklommen. Maar goed, dat daar gelaten.
'Maar jij bent zo'n leuke vrouw, wat gek dat je alleen bent', is ook zo'n opmerking van onbegrensde stupiditeit die een single met enige regelmaat te horen krijgt. Tegen een getrouwde vrouw zal nooit worden gezegd: 'Wat gek dat je met zo'n onooglijke chagrijnige man getrouwd bent, je bent zo'n leuke vrouw.' Door deze vraagstelling krijgt de single iets treurigs, er kleeft iets mislukts aan. De vraag: 'Hoe is het met de liefde' impliceert dat er iets niet oké is met het leven van de single. Het is niet goed zoals het is. Impliciet is de boodschap dat het pas goed is wanneer de single een koppeltje vormt. Het feit dat je alleen bent en daar misschien gillend van geniet, wil niemand weten. Het valt me altijd weer op dat mensen vooral geïnteresseerd zijn in de kommer en kwel van een ander en zelden in iemands geluk.
Op de vraag 'Hoe is het met de liefde' raad ik iedere single vrouw aan te antwoorden met een enthousiast: 'Fantastisch.''Meestal doen ze er dan snel het zwijgen toe.
Reacties
Wat kunnen jullie allemaal prachtige verhalen schrijven.
Heel veel geluk voor alle singles en niet singles
Mirjam Halsema (single)
Shyne, Je naam doet je eer aan. ik denk dat jij het leven door een roze bril bekijkt en dat je zelden met iemand in conflict komt door deze instelling. Als dit goed voor je werkt kan je daar heel oud mee worden: nooit ergernis, nooit gekwetst zijn, nooit ruzie, je niet opwinden dus altijd goede contacten met de mensen om je heen.
Maar helaas, in werkelijkheid is niet alle aandacht automatisch liefdevolle aandacht en is liefhebben niet zo simpel als het je lijkt. Was dit wel zo dan zag de wereld er heel anders uit.
Ik wens jou nog heel veel smilies
op je levenspad.
Zinvoller dan de vraag hoe het met de liefde is , is de vraag WAT liefde is, want daar zijn we met ons allen nog lang niet uit. Ik denk dat de verwarring over liefde erg groot is en wordt onderkend.
We houden met ons allen het sprookje wat we liefde noemen in stand. De maatschappij, onze cultuur, films, boeken en reclame zijn er mee doordrenkt. Liefde ( het gebrek aan liefde) is een goed verkoopartikel, er valt veel geld mee te verdienen, tel uit je winst.
Vaak wordt de behoefte aan liefde die ons stuurt en dringt voor de liefde zelf aangezien. We binden ons met alle mogelijke middelen aan iemand ( of iets) waar we liefde en erkenning van verwachten bijv. aan: seks, geld, kinderen,het huwelijk, een samenlevingscontract, een baan, een opleiding, roem . Een binding wordt op den duur vaak een belemmering en kan zelfs ontaarden in chantage ,geweld, dreigen met geweld, in moord en doodslag.Vaak wordt seks gebruikt als lijm om een relatie bij elkaar te houden. We moeten aan normen, verwachtingen en eisen voldoen om de 'liefde' warm te houden. We moeten aantrekkelijk en intressant blijven want er zijn altijd kapers op de kust. We sluiten mensen buiten als ze bedreigend zijn voor onze relatie. Laten we deze inspanning na dan knapt het lijntje vroeger of later omdat het gras elders groener lijkt of omdat het in de relatie niet meer te harden is.
Onze onvervulde behoefte aan liefde krijgt dan weer de overhand, vermengd met een bang soort cynisme omdat de realiteit het sprookje heeft ingehaald. Het echtscheidingspercentage spreekt boekdelen en vreemdgaan hoort er steeds meer als vanzelfsprekend bij. Dat wordt dan gezien als redding van de bestaande relatie en een uitlaatklep om de sleur te doorbreken.
In het andere geval blijven 'de geliefden,'die al lang geen geliefden meer zijn bij elkaar uit angst voor eenzaamheid, angst om buiten de relatie in nog slechter weer terecht te komen, angst in je eentje te moeten overleven.
De onmacht om lief te hebben, ons geliefd te voelen en onszelf lief te hebben is in veel gevallen schrijnend. Wie kan eerlijk zeggen van zichzelf te houden? Geen egoïsme maar echt jezelf aannemen, waarderen, goedkeuren, liefhebben, zonder het gevoel te hebben je tegen anderen te moeten verdedigen of af te zetten? Is van jezelf houden niet de voorwaarde om van anderen te kunnen houden? Dit krijgen we vaak te horen maar we kunnen er meestal erg weinig mee.
De tegenstrijdigheden in liefdesland zijn groot en ze maken de verwarring compleet.De angst voor eenzaamheid is evenredig aan de behoefte aan liefde, ze horen bij elkaar en lopen hand in hand.
Ik beweer hiermee niet dat er geen goede relaties zijn waarin partners elkaar liefhebben. Ze zijn er wel maar ze vormen jammer genoeg geen meerderheid.
De vraag aan een single hoe het met de liefde is, is behalve een nieuwsgierige ook een bange vraag. De onderliggende vraag is: kan je een bevredigend leven hebben als single en zo ja hoe slaag je daar dan in? Slaag jij erin, wat mij waarschijnlijk nooit zal lukken en waar ik zo bang voor ben?
Omdat de liefde in een mist gehuld is en we aan een collectief liefdesplaatje vast zitten realisren mensen die deze vraag stellen zich hun onderliggende vraag niet . Ze hebben om wat voor rede dan ook niet geleerd om dieper naar de realiteit van hun leven, naar de liefde of het ontbreken van liefde in hun relatie(s) te kijken. Een eenzame single die het zonder liefde moet doen wordt dan al gauw een pleister op de eigen wond.
Een antwoord op deze vraag zou kunnen zijn: fijn dat je in mij geïnteresseerd bent. Ik vind liefde ook een boeiend onderwerp.Als je wilt kunnen we eens afspreken en onze ervaring uitwisselen.
Met zo'n antwoord reageer je niet defensief en herstel je de gelijkwaardigheid, misschien zet je iemand aan het denken.We zijn allemaal gebaat met de opklaring van de mist waarin de liefde is gehuld.
Ik realiseer me dat dit antwoord ook een beperking heeft. We kunnen het ons niet altijd veroorloven om eerlijk en oprecht tegen elkaar te zijn, het is noodzakelijk om ons tegen roddels of leedvermaak te beschermen.
Singles en stellen, we houden tegenover elkaar de schone schijn op zolang we elkaar discrimineren.
Het leven is niet eenvoudig en onvoorwaardelijk gelukkig bestaat niet. Als we ons realiseren dat voor niemand het leven over rozen gaat kunnen we teminste begrip en respect voor elkaars situatie en keuzes opbrengen en ons realiseren dat ieder naar vermogen, of onvermogen, probeert er het beste van te maken. Het leven is voor niemand gemakkelijk maar kan voor ieder van ons zinvol zijn.
Liefde ontstaat door begrip en groeit door acceptatie. Om te beginnen is er zelfkennis voor nodig en ( leren) accepteren wie je werkelijk bent.
Dit is een voorwaarde om anderen beter te kunnen begrijpen, het wordt dan meer en meer een 'ons kent ons' gevoel.
prachtig mooi omschreven
Je hebt gelijk je kan liefde geven en ontvangen alleen als je van je zelf houdt.Daardoor is het zo belangrijk dat je jezelf niet bedriegt en in een fantasie wereld leeft.Het hele leven heeft zijn up,s en down,s dat vormt ons.Dat maakt ons meestal sterker.Waarom zal de liefde dan anders zijn Yvon
Een troost ,lieve mensen.Binnenkort krijgen we van rijkswege, 'n soort chip(verplicht) in geplanteert.Gezien het begrotings tekort, wel tegen 'n geringe vergoeding uiteraard.Deze chip registeert onze gemoedstoestand van het moment.Geluk, verdriet, blijdschap, verlangen of anders.Dit wordt op het voorhoofd geprojecteerd.Vanzelfsprekend staat daar ook op , of je single, getrouwd of een van de vele andere vormen van "samen met" je leven deelt.Dus.....nooit meer de ergernis van "domme"vragen,zinloze belangstelling of pure nieuwsgierigheid.Maar........of het er dan allemaal leuker op gaat worden??????Jullie mogen het zeggen..........Groetjes Otto
ieks !!!
die vragen worden denk ik vaker gesteld als jonge single dan als oudere single, dan denken ze 'weet je zeker dat je weer een relatie wilt?'
Groeten Mar,
Willen jullie weten waarom Marian dit zo schrijft?? Lees dan haar boek: de perfecte minnares. :)
groeten
SW
Hierover wil ik graag even mijn persoonlijke mening kwijt, dit geld voor mijzelf want ik heb alle respect voor singles. Enkele jaren geleden had ik een vriend en ik ontdekte opnieuw dat ik verliefd kon worden, die ontdekking was zalig moet ik zeggen alleen, hij was een geboren single en volgens mij zijn er daar niet zo veel van.
We hebben een jaartje een relatie gehad voordat ik besloot me los te wringen want er zat geen toekomst in, alles gebeurde op zijn tijd en op zijn voorwaarden, hij wilde alleen op vakantie en alleen de stad in en ik voelde dat ik er stuk aan ging. Wat heeft me het veel moeite gekost om los te komen want zodra ik aangaf er mee te willen stoppen zei hij dat hij twijfelde, dat hij er over dacht om toch dieper te gaan en zijn overtuigingen te laten varen. Ik heb er een punt achter gezet en tot de dag van vandaag heb ik er respect voor dat hij bij zijn standpunt bleef, hij is een geboren single en ik niet.
Ik heb nu een fijne relatie, vertrouwd en veilig, het er voor elkaar zijn en samen dingen doen, maar elkaar toch de ruimte geven, mopperen, lachen, irritaties het hele pakket want ik ben geen mens voor alleen, ik niet.
Alleke, dat is dus dubbelgeluk!
Ik ben Single sinds 1998 maar ik vind het heerlijk
Niets geen compromissen meer
Doen wat je wil
Sociale contacten die jij leuk vindt
Geen gezeur met TV programma,s
Heerlijk tijd hebben voor cursussen, op vakantie gaan zolang je wilt
Mijn dochter zegt vaak tegen me Mam , Pa is er zo lang al niet meer wordt het geen tijd voor een nieuwe relatie Maar nee hoor ik laat de toekomst over me heen komen .Als ik iemand zou ontmoeten O.K. maar ben absoluut niet op zoek.Heb het echt naar mijn zin en ik ben niet zielig
YVON
Ha die Yvon,
Hier nog een al jarenlange single die het helemaal met je eens is!!!
Fijne single dag, Hubertina
Yvon, en zo is het! Een single groet van Tine Dorothy
haha ja ik dacht ook heee.....er zijn zoveel mensen alleen tegenwoordig....zooo niets opvallends meer en misschien is het wel echte interesse en bedoelen ze het goed.....
omdat ze je mooi vinden en van je houden etc............ennnn als je samen kan delen is toch het mooiste wat er is.........ik ben ook,,gelukkig,, en alleen en mis echt wel deze momentjes.....van samen Zijn met mijn eigenese maatje dat klingt wel leuk.......
Zo zeg, schreef je dit nou , om een discusie op te roepen, of zit je in de knoop met jezelf ?
Ach Tinus,dat weet ik zonet niet, jij kent ze tenslotte ook niet, ik vind dat haar vergelijking met een single nergens opslaat, het komt bij mij over alsof het een beetje gefrusteert klinkt. Alsof ze niet om zou kunnen gaan met het single zijn, omdat anderen vinden dat zoiets niet kan. En of ze nou een vriend heeft of niet, maakt verders niks uit. Maar oké dat is verders mijn mening. En daar gaat het hier toch om , om erop te kunnen reageren.! En wat ieder ander er van vind is hun mening, daar lever ik verder ook geen commentaar op. Ja toch. Marian is zeker een mooie vrouw, maar dat wil nog niet zeggen dat ze ook nog eens perfect is ! .......
Nou DTC, ik geloof nooit dat Marian in de knoop ligt met haarzelf. En als dat een keertje is, zal het nooit lang duren voordat ze zichzelf heeft ontknoopt. Ze is een selfmade woman en staat haar mannetje wel. En als er een keer liefdesverdriet bij komt, ach dan waait dat ook wel weer over. Mannen genoeg voor Marian, in de wereld. Maar Marian heeft toch een vriend?
Tine Dorothy
Je hebt helemaal gelijk, Marian. Toch staat de oude vrijster tegenwoordig op een beter voetstuk dan vroeger. Ook doordat de oude vrijster van nu toch vrijers heeft gehad en misschien wel samengewoond heeft. Als single kun je heel gelukkig zijn. Geluk zit namelijk in jezelf. Een ander is niet verantwoordelijk voor jouw geluk. Maar als je al gelukkig bent en je komt de man tegen van je leven, heb je dubbelgeluk. Dan vul je elkaar aan. En dat is natuurlijk het mooiste in het leven. Dat valt niet te ontkennen. Voorlopig doe ik het met mezelf, met mijn eigen geluk, en dan kom je toch ook een heel stuk verder in het leven. In ieder geval ben ik een happy single.
Maar jou, Marian, wens ik alle geluk toe. Of het nou als single is of met een toekomstige man. Want wie weet. Als het zover is lezen we het wel van je.
Groeten, Tine Dorothy
Laat ik het dan zo vragen : ben je gelukkig ?