Oesters

De oesters werden geserveerd. Op een schaal met ijs lagen ze te glanzen en hun laatste adem uit te blazen. Ik stelde me de worsteling van het weke beestje voor, dat krampachtig zijn schelp had proberen dicht te houden toen de kok zijn sluitspier met een scherp mes doorsneed en zijn dakpannetje lichtte. En van dat soort dappere strijders lagen er nog elf op het ijs op de schaal voor me. Voor mij lag een waar slagveld van amechtig naar water happende stervende oestertjes. En opeens had ik geen trek meer. Van de andere kant, wie gaat er dan ook in een schelp wonen?

Oesters. Je houdt er wel of niet van. Ik hou ervan. Je kan me er midden in de nacht voor wakker maken. Dat nog nooit iemand op dat idee is gekomen is jammer en verbaast me. Maar ja, zo zijn er wel meer dingen in het leven die mij verbazen. Dat een pedofiel werkzaam kan zijn in een kindercrèche zonder dat zijn achtergrond wordt gecheckt. Om maar een voorbeeld te noemen. Gelukkig zijn er ook dingen die me niet verbazen, een geruststellende gedachte, namelijk dat Connie Palmen een boek gaat schrijven over Hans van Mierlo.

Het leven van Connie begint op een verhaal van een zwarte weduwe te lijken die haar mannen om zeep helpt om er vervolgens een bestseller over te kunnen schrijven. Maar goed. Ik had het over oesters. De kerst is in aantocht en feitelijk ligt er maar één heikele kwestie op ieders lippen de komende dagen en die luidt: ‘Wat eten we met kerst?’ En om het makkelijk te maken zeg ik: ‘Oesters.’ Weinig werk, veel vreugd. Ik maak wel eens oesters in champagnesaus voor mijn geliefde. Dat gaat als volgt: Open de oesters en vang het oestervocht op. Bewaar de bolle schelpen. Kook de champagne en sjalotten tot het vocht tot de helft is gereduceerd. Voeg de room toe en laat ook dit weer tot de helft inkoken. Roer het oestervocht erdoor en maak de saus op smaak af. Maak in een ovenvaste schaal een bedje van grof zeezout en druk de halve schelpen daarin. Doe de rauwe oesters in de schelp en schenk de saus erover. Schuif de schaal een paar minuten onder een voorverwarmde gril tot de saus flink borrelt. Bestrooi de oesters met kervel en dien ze op. Hij vindt oesters het allerlekkerst wanneer ze zo min mogelijk naar oesters smaken. Daar kan hij niks aan doen. Zo is hij geboren. En iedereen heeft wel wat.

Ik eet ze liever naturel. Ik ben een puritein als het om oesters aankomt. Elke bewerking van de oester is een gruwel voor de verfijnde nasmaak. De ware liefhebber eet de oester rauw, levend en vers, met een glas koude witte wijn. Daarna hou ik het simpel met een boerenkoolstamppot en een stukje gerijpt biologisch rundvlees gevolgd door Chocolate Decadence, want er zijn weinig populairdere manieren om een etentje te besluiten dan met een ingezakte chocoladecake. Mooier wordt het leven niet.