Nooit meer roken

Eind van de week is het drie maanden geleden dat ik ben gestopt met roken en ik moet zeggen dat het mij prima afgaat. Zelf dacht ik dat het moeilijker zou zijn, maar echt het valt mij 100% mee. Ik heb niet één dag gedacht: “Zal ik een sigaartje nemen?” Nu heb ik wel eens eerder geprobeerd om niet te roken. Dan deed ik een sigaartje in mijn mond, maar stak ‘m niet aan. Dat hielp ook wel.

Ik ben in ieder geval vastbesloten niet meer te gaan roken. Ik voel mij echt al een stuk beter. Alles smaakt veel beter en ik krijg weer wat meer lucht. Tegen rokers kan ik alleen maar zeggen: “Probeer om te stoppen met roken!" Je moet er echt voor de volle 100% achterstaan, want anders lukt het echt niet.

Mijn vrouw heeft al verschillende keren geprobeerd om te stoppen, maar het lukt haar echt niet. Ze wordt dan zo nerveus en staat gewoon te trillen op haar benen. Ze heeft een tijdje terug vier weken in het ziekenhuis gelegen met een longaandoening – ze had een onbekend virus – en op dat moment wilde ze wél stoppen met roken. Dat heeft ze uiteindelijk vijf weken volgehouden, inclusief de vier weken dat ze in het ziekenhuis lag. Daarna zei ze: “Jan, ik neem één sigaretje en dan niet meer.” Dat was helemaal fout, want ze kon er toen niet vanaf blijven. Ik vond dat echt heel erg jammer, maar ik haar niet verplichten om te stoppen.

Nu is de tijd aangebroken om ook wat aan mijn gewicht te doen. Ik schaam mij een klein beetje om te zeggen hoeveel ik weeg maar doe het toch. Ik weeg, schrik niet, 103 kg. Omdat ik maar 1.78 meter lang ben is dat veel te veel. Ik weet het. Vanaf volgende week ga ik met mijn dochter lopen. Iedere avond ongeveer een uur. Ik moet rustig aan beginnen, want het is alweer drie jaar geleden dat ik iets aan sport heb gedaan.

Ik ga mij inzetten om tussen de 10 en 15 kg. af te vallen. En ook dat gaat mij lukken! Ik wil mijzelf niet op de borst slaan, maar ik ben wel een doorzetter. Ik krijg bijna alles wat ik wil wel voor elkaar. Ik ben expres eerst met roken gestopt, omdat mij dat het zwaarst leek. Wel moet ik eerlijk toegeven dat het afvallen wel een noodzakelijk kwaad is, omdat ik ouderdomssuiker heb. Gelukkig niet heel ernstig, want ik houd mij zo goed als mogelijk aan de regels. Toch is dat wel eens lastig, omdat ik in ploegendienst werk. Met name als je nachtdienst moet draaien, omdat je dan uit je ritme bent. Mijn suikerpil neem ik altijd ’s morgens in. Maar ik zie een lichtpuntje: volgend jaar word ik 65 jaar en ga ik met pensioen.

Toch wil ik na mijn pensioen wel een paar dagen blijven werken, want ik denk dat je anders heel snel oud wordt. Ik voel me echt nog heel jong. Ik zou niet weten hoe iemand van 63 jaar zich moet voelen. Ik speel nog op de grond met de kleinkinderen, ga met ze op stap. Nu mijn kleinzoon Quint naar de grote school gaat is mijn kleine spinnetje Ginny aan de beurt om met haar opa op stap te gaan. Ik ben zo ontzettend gek op die twee kleintjes. Daar zou ik mijn leven echt voor geven.

Dat is natuurlijk hard gezegd, maar ik meen het echt. Ik wist niet dat het zo mooi was om opa te zijn. Ik voel mij écht verdrietig als die twee ziek zijn. Misschien komt het wel door ouderdom dat ik veel emotioneler ben dan vroeger. Toen was ik veel harder denk ik. Of was dat ook schijn? Gelukkig komt de zomer er weer aan en kunnen we met z’n allen op vakantie. Daar leef ik echt helemaal naartoe. Lekker vroeg opstaan en ’s morgens met de kinderen het bos in.

Dat vonden ze vorig jaar al prachtig en nu ze weer een jaartje ouder zijn zullen ze het nu helemaal mooi vinden. Maar eerst komt de voorjaarsvakantie er nog aan. Dat is ook een prachtige tijd. Alles staat weer in bloei en de eerste eendjes, lammetje en kalfjes komen weer naar buiten. Ik leef er in ieder geval helemaal naar toe.
 
In mijn volgende column laat ik weten hoe het staat met roken en de lijn.