Natuurmonumenten

Het is zaterdagmiddag en net wanneer ik me met een kopje thee op de bank nestel gaat de telefoon. "Goedemiddag, mevrouw Mudder, u spreekt met de Stichting Natuurmonumenten, heeft u tijd om even een vraag te beantwoorden." Ik stamel achtereenvolgens: "ja natuurlijk, dat ligt eraan, waar gaat het over, nou nee, eigenlijk niet, nee." Natuurlijk had ik meteen moeten zeggen waar het op staat in plaats van alle stappen van assertiviteit in overtreffende trap te doorlopen. Ik heb ooit het eerste hoofdstuk van het boek 'Als ik nee zeg voel ik me schuldig’ gelezen. Had ik het nou maar uitgelezen.  ‘Waarom niet’, is de vraag van de mevrouw aan de andere kant van de telefoon. "Omdat ik geregistreerd sta bij www.bel-me-niet.nl", antwoord ik. Ik verwacht dat de vrouw zich nu zal uitputten in verontschuldigingen. Zou ik doen in haar plaats, maar ja, ik heb dan ook het boek ‘Als ik nee zeg voel ik me schuldig en als een ander nee zegt voel ik me rot’ in de boekenkast staan. Zo niet deze dame, klein en blond, zo stel ik me voor, een Maltezer terrier.  Ze zegt: "U bent donateur bij ons en daarom mogen we u wel bellen." Daar heb ik niet van terug. "Vooruit dan maar. Wat wilt u mij vragen?" "Ik zie hier dat u € 20,-- per jaar doneert. En wij van Natuurmonumenten willen u vragen of dat omgezet kan worden in een maandelijkse bijdrage van €1,65 per maand." "Prima. Als ik jullie daar blij mee maak, vind ik het best." "Maar dan lijkt het ons wel zo handig als we het bedrag netjes naar boven afronden naar bijvoorbeeld € 3,--." Klingelend vallen er een aantal kwartjes op hun plek. Drie euro. Dat is op de kop af 87% meer. Zevenentachtig procent! Natuurmonumenten belt zijn donateurs niet met de vraag of ze hun bijdrage willen verhogen, nee, ze vragen of het goed is als ze overgaan op een maandelijkse afschrijving en of die dan naar boven afgerond kan worden. Slim. Ook wel een ‘misleidend verkooptelefoontje’ genoemd.

Mijn interesse is gewekt, zo ook de jachthond in mij, een temperamentvolle Ierse setter, en ze is opeens klaar wakker.
"En als ik mijn lidmaatschap wil opzeggen, kan ik dat ook bij u doen?" Het is een klein moment stil.
"Wilt u dat vanwege dit telefoontje?"
"Ja."
"Dan zult u met de ledenservice moeten bellen."
"Ok."
"En als ik uw bijdrage op € 1,60 per maand zet, wilt u dan wel lid blijven."
"Ja, dan wel."
"Dan voer ik  € 1,60 in."
"Dat lijkt me een uitstekende oplossing", antwoord ik.
"Oh, ik zie nu dat het systeem alleen € 2,-- accepteert."
Dat is nog steeds een verhoging van het geld met zo’n 25%. Ongevraagd, omdat het systeem zo is ingesteld dat het argeloze donateurs met een loyaliteitsprobleem en een onvoldoende voor hoofdrekenen voor het blok zet.
"Nee, ik wil het bedrag graag houden zoals het is."
"Het systeem accepteert het niet."
"Dat is dan jammer voor het systeem. Goedemiddag."

Nieuwe reactie inzenden

Login of registreer om commentaar te plaatsen

Reacties

natuurmonumenten met de nadruk op monumenten gebieden waar alleen de boswachter in mag zo gezegde rust gebieden eigendom van Staatsbosbeheer en de  provincie in onderhoud geven van natuurmonumenten

echter de mensen betalen alleen voor de salarissen van de directeuren die daar dikke auto's van rijden en duren kantoren en veel dom gelul over bescherming van het wild leven daar waar nodig is niet de dingen te doen die nodig zijn hun beheer komt hier op neer doe niks in de natuur en laat hem zijn gang gaan dus begrijp ik niet waarom ze nu weer meer geld nodig hebben ze zullen zeker wel een nieuwe auto's nodig hebben

Ja, ik sta ook geregistreerd in het bel me niet register en was onaangenaam verrast, dat bedrijven en organisaties waar ik een relatie mee heb hier niet onder vallen! Maar dan op een schurkachtige manier ook nog extra geld uit je zak proberen te kloppen, zou voor mij voldoende reden geweest zijn om op te zeggen!!! Ik vind dat je je ( te ) soepel hebt opgesteld, Marian! Vr.gr. Tjaart.         

Heel herkenbaar, vooral het schuldgevoel bij het woordje NEE.  Lijkt me een verhaal wat door zo veel mogelijk mensen gelezen zou moeten worden.

 

Mooie column, Marian, en heel erg herkenbaar inderdaad! Ik vind het vooral vervelend als ik dit soort telefoontjes onder etenstijd krijg. Helaas zijn dat wel de tijdstippen waarop ze je vaak bellen.. Grrr...

Heel erg leuk, dit verhaal, en hoe herkenbaar... Wat een schurken!

Weer een geweldige column en helaas heel herkenbaar.