Jacob

Het gaat al een tijd niet goed met hem. Zijn beste tijd heeft hij gehad. Hij heeft nog maar 30% longinhoud. Eigenlijk moet hij geopereerd worden aan zijn knieën, maar een injectie van eens in de drie maanden houdt hem voorlopig nog wel op de been. Gelukkig kan hij intussen wel een stuk beter zien door de laserbehandeling in het ziekenhuis. Toch weet hij zich redelijk te redden in zijn nieuwe benedenhuis. De buurt kent hij goed van vroeger. Elke dag komt er iemand van de thuiszorg; de meest noodzakelijke huishoudelijke klusjes worden gedaan. De huisdokter komt elke week even kijken hoe het met hem is.

Als het weer een beetje meezit, gaat hij met z'n scootmobiel een stukje rijden. Zijn nieuwe digitale camera gaat mee om de planten en bloemen die hij onderweg tegenkomt te fotograferen. Zijn oude liefde, die camera. Hij koopt wat lekkers voor bij de koffie en de Turkse groenteman verkoopt heerlijk vers fruit. Thuis kan hij rustig zijn gang gaan. Met zijn rollator rommelt hij wat rond. Jacob houdt van voetbal kijken en klassieke muziek luisteren. Hij houdt zich bezig met de krant en zijn foto's en dia's. Zelfs het altijd verbonden zijn aan het zuurstofapparaat is een beetje gaan wennen. Natuurlijk, het beperkt zijn doen en laten, maar hij loopt door die slechte knieën toch al niet goed. Hij is vastbesloten het op deze manier nog een tijdje vol te houden. Hij bepaalt zelf zijn leven en – hoewel afhankelijk van anderen voor een aantal zaken – heeft hij er nog zin in.

En dan opeens is er een middag dat je in een ambulance wordt geschoven. Stikbenauwd ben je. Naar het ziekenhuis. Je wordt opgenomen op de afdeling longziekten. Er worden allerlei testen gedaan. Een behoorlijke longontsteking wordt geconstateerd. Nieuwe zwaardere medicijnen. Als alle uitslagen van de diverse onderzoeken bekend zijn, zal er bekeken worden hoe het verder moet. Slapen op een zaal met z'n vieren is heel moeilijk. De een kreunt, er wordt nogal gesnurkt en er is iemand die extra veel verzorging nodig heeft. Ook op de gang lopen de hele nacht mensen heen en weer.

Nee, ik hoef geen televisie. Ik ben veel te moe. Hoe moet het nu met de thuishulp? En die afspraak met de loodgieter; die man komt voor een dichte deur. Mijn kleren? Gelukkig heeft Miep een sleutel en kan zij naar binnen. Zij kan al die dingen regelen. Daar heb ik tenslotte een zuster voor. Misschien kan iemand hier van de afdeling mij morgen naar mijn afspraak bij Orthopedie brengen. Kan ik toch mijn Cortisonen-injectie krijgen. Kan ik weer wat beter lopen. Zou die dokter niet hier boven kunnen komen?

Een paar dagen later....Meneer Bodegraven.... Het lijkt ons het beste dat u voorlopig opgenomen wordt in het verpleeghuis. Wij kunnen u hier op dit moment verder niet helpen. Als straks de longontsteking over is bent u hier uitbehandeld. Wij kunnen dan niets meer voor u doen. In het verpleeghuis kunt u alle nodige zorg krijgen. Wij hebben dit met uw zuster overlegd en het lijkt haar ook de beste oplossing. Morgen komt er iemand met u praten om uw voorkeur te bespreken en de juiste afspraken te maken.

Verpleeghuis?!? ….. NOOIT (wordt vervolgd)