Een dagje zeevissen

Op zaterdag 2 oktober ben ik om 04:00 uur ’s ochtends opgestaan om een dagje te gaan zeevissen met mijn vrienden en schoonzoon. Om 04:45 uur vertrokken we naar Scheveningen om met een kotter de zee op te gaan. We gingen op makreel en andere vissoorten vissen. Het was voor mij jaren geleden dat ik op zeevis heb gevist. De eerste keer dat ik ging zeevissen was ik nog maar twintig jaar.

Die dag vertrokken wij met een kotter uit IJmuiden. Om ongeveer 07.00 gingen wij de zee op. Ik had weinig gegeten en dat was te merken ook! Na een kwartier werd ik een beetje misselijk en kreeg ik het idee dat ik zeeziek werd. Ik ben toen maar een paar boterhammen gaan eten en ik hoopte dat het minder werd. Na een uurtje voelde ik mij alweer opgeknapt en dat was maar goed ook, want wij hadden een visplek gevonden waar veel vis was. De eerste hengels werden uitgeworpen en konden ook weer gelijk worden ingehaald. Aan de hengel zaten wel 5 tot 6 makrelen! Dit had ik nog nooit meegemaakt! Zodra je de hengel uitworp kon je ‘m bijna gelijk weer binnen halen en zaten er weer 4, 5 of 6 vissen aan.

Een man aan boord ging meteen de vis schoonmaken en gooide ze in een grote koelbox met ijs erin. Na ruim een uur vissen werd het een heel stuk minder en vingen wij bijna niks meer. Wij zijn toen aan de koffie gegaan en de schipper ging wat verder van de kust om het ergens anders opnieuw te proberen. Na een half uurtje varen gingen wij weer proberen om wat te vangen. De eerste hengels werden weer uitgegooid en een man had er gelijk weer een paar aanzitten. De andere jongens moesten wachten en wachten en wij vingen geen vis meer op deze stek.

Na een tijdje hadden wij ongeveer tien vissen gevangen en gingen de mannen een beetje zeuren: ‘Dit is een waardeloze stek kunnen wij niet ergens anders heen?’ De schipper had niet echt veel zin om een andere plek te zoeken en dat liet hij merken ook. Toen kreeg hij natuurlijk 13 à 14 man tegen zich die zeiden: “Wij hebben hiervoor betaald hoor, als wij gaan vissen willen wij ook wel wat vangen.” Het gezicht van de schipper stond op onweer, maar hij besloot toch maar naar een andere plek te zoeken. Daar aangekomen gingen wij het weer proberen: hengels uit, maar geen vis. Toen ging bij de meeste mannen de lol er wel vanaf en ik wilde al stoppen om een drankje te nemen. “Laten wij nog even wachten,” zeiden een paar mensen. “Misschien komt er nog wat langs zwemmen,” zeiden anderen. En ja hoor: na tien à vijftien minuten werden de eerste vissen weer gevangen en het werd steeds beter. Het gezicht van de schipper klaarde gelukkig ook weer op en er werd weer gelachen. Rond 10:00 uur half 11:00 uur zijn wij gestopt met vissen en hielpen met het schoonmaken van de vis. Per man hadden wij rond de 25 makrelen en nog wat andere vissoorten gevangen.

Al met al is het toch nog een gezellige ochtend geworden. Tijdens de terugvaart naar de haven hebben wij nog een lekker drankje genomen. Behalve de Bob; die moest het met een frisdrankje doen. In de haven aangekomen hebben wij nog even met de schipper nagepraat en hem bedankt voor de goede vaart. Wij gingen als vrienden uit elkaar, maar hadden ook alweer afgesproken voor de volgende keer. Of ik meega laat ik nog even in het midden.