Een dagje op het werk

Het is maandag en de nieuwe week gaat weer van start. Ik heb nu een baan waar ik niet al te vroeg bij hoef op te staan. Ik werk in Amsterdam en kijk bijna tegen de Ajax Arena aan. Daar ben ik niet blij mee, want ik ben een Feyenoorder. Nu moet ik wel zeggen dat Ajax het beter doet dan Feyenoord, maar dat wordt over een tijdje wel anders.

Ik moet om 08:00 uur beginnen, maar ik ben eigenlijk altijd rond 07:30 uur aanwezig om alle voorbereidingen te treffen: ik open de deuren en hoofdingang, ik zet het alarm uit en ga via de nooddeur naar buiten om de asbakken buiten te zetten. Ik kan hier wel 100 jaar worden want het is echt geen zwaar werk. Daarna haal ik de kranten uit de brievenbussen en leg ze bij mij op de balie, de huurders nemen deze mee naar de afdeling waar ze werken. Hierna ga ik een lekker bakkie koffie halen bij een van de huurders.  Ze hebben zulke lekkere koffie en chocolademelk en het zijn erg gezellige mensen. Daarna ga ik kijken hoe het staat in de containerruimte, want daar willen de huurders wel eens een rotzooitje van maken. Ze gooien de dozen in het geheel in de containers en dat kan natuurlijk niet, want dan raken deze containers veels te snel vol.

De eerste medewerkers komen rond 07:45 uur binnen en dan is het altijd: ‘Goedemorgen Jan, hoe was je weekend?’ Nou, al was mijn weekend niet zo best, dan zal ik dat nooit zeggen; ik ben altijd een vriendelijke man en neem nooit als het een keertje minder gaat mijn problemen mee naar mijn werk. Ik vind dat het personeel daar nooit iets van moet merken als ik niet echt goed in mijn vel zit.

Ik heb diensten van 10 uur. Ik werk dus van 08:00 uur tot 18:00 uur. De dagen vliegen bij mij voorbij, want ik zorg dat ik altijd iets heb te doen. Het is gewoon een heel gezellig pand en daarom ga ik wanneer ik over twee jaar 65 ben gewoon door met werken. Wel ga ik minder werken, maar nog wel altijd 2 à 3 dagen per week.

Toen ik deze baan kreeg aangeboden dacht ik eerst: Moet ik dat wel doen? Ik kwam uit pandjes waar ik intensief beveiligerwerk moest doen, zoals het computercentrum van de ABN-AMRO waar ik 21 jaar heb gewerkt en daarna de geldcentrale van diezelfde bank. Het werk bij de geldcentrale leek op het werk bij de Nederlandse Bank: ik moest met een kogelwerend vest lopen als ik alarmdienst had. Wel lekker spannend, maar dat is nu verleden tijd. Nu maak ik toch wel lange dagen van tien uur, maar het is ook wel lekker dat je een dag in de week vrij bent.